Damian D. Brela | psycholog | psychoterapeuta | seksuolog
Martin Kafka zaproponował kryteria diagnostyczne dla hiperseksualnego zaburzenia psychicznego (hypersexual disorder) dla amerykańskiej klasyfikacji DSM-5 i są one następujące:
A1. Poświęcanie dużej ilości czasu na fantazje lub zachowania seksualne zaniedbując inne ważne aktywności i zobowiązania (pozaseksualne).
A2. Zachowania lub fantazje seksualne powtarzają się w odpowiedzi na dysforyczne stany emocjonalne (lęk, przygnębienie, irytacja, znudzenie).
A3. Zaangażowanie w zachowania seksualne lub fantazje powtarzają się w odpowiedzi na stresujące wydarzenia w życiu.
A4. Powtarzające się próby kontroli lun redukcji zachowań czy fantazji seksualnych są nieskuteczne.
A5. Zachowania seksualne powtarzają się przy bagatelizowaniu ryzyka doznania samemu lub wyrządzenia krzywdy innym fizycznej lub psychicznej.
B. Częstotliwość i intensywność zachowań seksualnych lub fantazji powoduje u pacjenta cierpienie lub zaburza ważne obszary w jego życiu (np. zawodowy).
C. Zachowania seksualne czy fantazje nie są bezpośrednim efektem stosowania substancji (leków lub narkotyków) (Kafka, 2010).
Natomiast w przypadku klasyfikacji ICD-11, obowiązującej od roku 2022, wprowadzono nową jednostkę w kwestii zaburzeń seksualnych o nazwie: Kompulsywne zaburzenie zachowań seksualnych (Compulsive Sexual Behavior Disorder – CSBD) z kodem: 6C72.
Kompulsywne zaburzenie zachowania seksualnego charakteryzuje się uporczywym wzorcem braku kontroli nad intensywnymi, powtarzającymi się impulsami lub popędami seksualnymi, co prowadzi do powtarzających się zachowań seksualnych. Objawy mogą obejmować:
- powtarzanie się czynności seksualne, które stają się centralnym punktem życia danej osoby do tego stopnia, że zaniedbuje ona zdrowie i opiekę osobistą lub inne zainteresowania, zajęcia i obowiązki;
- liczne próby znacznego ograniczenia powtarzających się zachowań seksualnych są nieskuteczne;
- zachowania seksualne powtarzają się ciągle pomimo niekorzystnych konsekwencji lub czerpania z nich niewielkiej lub żadnej satysfakcji;
- wzorzec braku kontroli nad intensywnymi, seksualnymi impulsami lub popędami i wynikające z nich powtarzające się zachowania seksualne manifestują się przez dłuższy okres czasu (np. 6 miesięcy lub dłużej) i powodują wyraźny niepokój lub znaczne upośledzenie w osobistych, rodzinnych, społecznych, edukacyjnych, zawodowych lub innych ważnych obszarach funkcjonowania.
- niepokój, który jest związany z osądami moralnymi i dezaprobatą wobec impulsów, popędów lub zachowań seksualnych, nie jest wystarczający, aby podjąć diagnozę.
Jak w przypadku każdego zaburzenia, tak i tutaj ważne jest podjęcie psychoterapii pozwalającej przepracować źródło problemu, który stoi za hiperseksualizmem.
Kafka M. P. (2010). Hypersexual disorder: A proposed diagnosis for DSM-V. “Archives of Sexual Behavior”.
PSYCHOANDROLOGIA 