PRIAPIZM

Priapizm to patologiczny stan, w którym dochodzi do długotrwałego, często bolesnego wzwodu prącia, który nie jest związany z podnieceniem ani stymulacją seksualną. Zjawisko to trwa zazwyczaj powyżej 4 godzin i stanowi stan nagły, wymagający niezwłocznej pomocy medycznej. 

  • Brak związku z seksem: Erekcja utrzymuje się mimo braku bodźców seksualnych lub po ejakulacji.
  • Priapizm niedokrwienny (niskoprzepływowy): Najczęstszy i najbardziej niebezpieczny rodzaj. Krew uwięziona w ciałach jamistych nie może z nich odpłynąć, co prowadzi do niedotlenienia tkanek.
  • Priapizm tętniczy (wysokoprzepływowy): Zazwyczaj mniej bolesny, często będący wynikiem urazu, który powoduje niekontrolowany napływ krwi do prącia. 
  • Leki: stosowane do leczenia zaburzeń wzwodu. Czasami przyjmowane przez mężczyzn. którzy nie mają zaburzeń erekcji, a jedynie chcą sobie poprawić jakość lub stosują leki „z ciekawości”. Leki przeciwdepresyjne (np. fluoksetyna, bupropion) i inne psychiatryczne (np. rysperydon, olanzapina). Leki przeciwkrzepliwe (tzw. rozrzedzające krew, np. warfaryna)
  • Choroby krwi (np. białaczka, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa)
  • Alkohol (nadużywanie), substancje psychoaktywne (kokaina, marihuana oraz inne)
  • Uszkodzenie rdzenia kręgowego
  • Zakrzepica w ciałach jamistych lub żyłach, którymi krew odpływa z członka
  • Jady owadów (np. skorpiona).

Nieleczony priapizm może doprowadzić do trwałego uszkodzenia tkanek, włóknienia ciał jamistych, a w konsekwencji do całkowitej i nieodwracalnej impotencji (dysfunkcji erekcji). W skrajnych przypadkach może dojść do martwicy. 

W przypadku erekcji trwającej ponad 4 godziny należy zgłosić się na Szpitalny Oddział Ratunkowy (SOR). Lekarze mogą zastosować leczenie farmakologiczne, odsysanie krwi strzykawką lub zabieg operacyjny.

Damian D. Brela | psycholog | psychoterapeuta | seksuolog